Anoreksja i bulimia psychiczna są chorobami, które muszą być leczone przez specjalistów. To, że pojawiają się najczęściej w okresie dorastania nie oznacza, iż znikną, kiedy dziecko stanie się dorosłe.
Obie należy traktować poważnie, jako głębokie zaburzenie emocjonalne wywołane współdziałaniem różnorodnych czynników: kulturowych, społecznych, rodzinnych i indywidualnych.
Są chorobami umiejscowionymi w psychice - w związku z tym osoby chore na anoreksję i bulimię potrzebują pomocy psychiatrycznej i psychologicznej. Ponieważ rozwój objawów (przede wszystkim anorektycznych, ale też i bulimicznych) powoduje poza zmianami w psychice poważne zaburzenia somatyczne, często konieczna jest również pomoc internisty, ginekologa, endokrynologa, gastrologa, neurologa lub innych lekarzy specjalistów. Konsultacja psychiatryczna jest niezbędna do rozpoznaniaczy prezentowane zmiany w funkcjonowaniu dziecka w zakresie stosunku do jedzenia, stosunku do samego siebie i jego relacji społecznych spełniają kryteria diagnostyczne anoreksji lub bulimii psychicznej. Warto w tym miejscu jeszcze raz przypomnieć, że do lekarza psychiatry nie jest potrzebne żadne skierowanie od innego lekarza. Lekarz psychiatra przeprowadza tzw. diagnozę różnicową, czyli w oparciu o szczegółowy wywiad kliniczny ma ocenić stan psychiczny chorego, głębokość i jakość objawów oraz wykluczyć inne schorzenia. Jeżeli ma jakiekolwiek wątpliwości co do psychicznej natury zaburzenia, powinien skierować chorego na badania specjalistyczne - najczęściej endokrynologiczne lub neurologiczne, sprawdzające funkcjonowanie tarczycy i przysadki mózgowej. Oprócz badania chorej osoby, lekarz psychiatra powinien przeprowadzić wywiad kliniczny z rodzicami dla pogłębienia informacji uzyskanych od dziecka oraz w celu zbadania i oceny sytuacji rodzinnej i społecznej. Powinien również udzielić choremu dziecku i jego rodzicom szczegółowe informacji dotyczącej występującego zaburzenia oraz sposobów leczenia.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz